Gdzie jest człowiek który z siebie sam pokaże mi jak?

„Takie bla bla bla, ukrywamy prawdę nie gadamy o niej wcale.
Łapię się na tym, że gdy rozmawiam z przyjaciółmi
To tak naprawdę nie mówimy o sobie,
Przelatujemy przez różne tematy,
Lecz nigdy o tym, co boli, każdy skrywać to w sobie woli.
Czasami nie mamy czasu by wysłuchać kogoś od początku do końca.
Jedno słowo może tak wiele pomóc, może działać cuda,
Przywrócić sens, wprowadzić na słuszną drogę, to się może udać. ”

 

Brak ujścia dla złych emocji. Brak oderwania, brak możliwości, żeby o nich nie myśleć. Jak to się dzieje, że kiedyś tak nie było? A teraz jest i nie chce sobie pójść. Nie ma lekarstwa, nie ma nic co by mogło chociaż trochę złagodzić.

„Zapukaj cicho „puk puk puk”, do moich antywłamaniowych drzwi.
Patrz piórka mam zlepione całe.
Leżę tu, pod stołem w kuchni.
Szukam w całym czarnych dziur. Jak w żółtym serze
Przyjedź., to się nawrócę, to uwierzę jeszcze raz..
Halo. Mi tu szaro. Halo. Szaro tu mi. 
Halo. Mi tu szaro. Halo. Szaro tu mi. 
Przyjedź, pójdziemy do zoo. Na słonie, wieloryby, gdzie rozwydrzone dzieci krzyczą.
I nie pal tyle tytoniu. Nie wdychaj. Jestem wrogiem nikotyny, a zimą, to szczególnie jestem wrogiem.
Przyjedź, to się nawrócę, to uwierzę jeszcze raz.
Przywieź mi obrazki ładne, książki mądre i słodycze albo landrynkową piękną śmierć…”

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: