Gdy nagle przypomniał się świat.

„Ludzie wiją się jak glisty.
Jest w tym urok nieodparty
Obserwować glist tych twisty,
Obserwować męczarnie.”

Jakoś zapomniałam, jak to tutaj jest, gdzie wszyscy wiedzą, co dla mnie jest najlepsze. Jakoś trochę łatwiej teraz z tego się śmiać… dystansu odrobina. A może to nawet trochę bardziej drażni.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: