Kraj trupów.

Sala samobójców?  Bardzo na czasie, bardzo wszystko wzruszające.   Ale… ja się śmieje.  I dziwi mnie w gruncie rzeczy moja reakcja. Troche sie obawiam, że prześmiewczo to traktuje… ale to nie do końca tak jest.

Film trafi zapewne. Trochę wirtualnego życia, trochę manipulacji, trochę polskości, trochę emowości,  samotności, płaczu, kłótni problemów. Trochę drwin. Trochę pod publikę.

Ale w gruncie rzeczy, co nie jest pod publikę?

Grafika i muzyka na plus. :)

‚Powymyślaliśmy gry, żeby łatwiej zapomnieć o tym, że zapomnieliśmy się bawić. Bawić się – czyli robić coś dla samego robienia.’

‚Tak świetnie się bawiliśmy, że nawet nie musieliśmy wybierać gier. Sami byliśmy grą.’

Bardzo, bardzo przewrotnie i różnie na to patrzę. ;)

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: